Писателите кои сакаат да даваат совети, па дури и квалитетните книжевници, понекогаш пишувале секакви глупости. Но постојат и одреден број врвни текстови од кои младите писатели навистина би можеле да имаат корист.
Имаме наши автори кои изградиле модерни згради инспирирајќи се од нашата традиција. Туристите од светот сигурно нема да дојдат во Скопје за да гледаат карикатури од неокласицизам, барок, неоантика изградени во 21виот век.
Славниот британски писател Салман Ружди зборува зошто во својот нов роман пишува за сексот, дали разводот влијаел врз неговото пишување, жали ли што веќе не му нудат филмски улоги, зошто не ги сака книжевните критичари.
Важен момент кај „античкото оро” е и фактот што тоа ни доаѓа од Австралија, веројатно од луѓе кои никогаш не стапнале тука. Со тоа уште еднаш се потврдува улогата на дијаспората како битен агенс на редефинирањето на македонската национална идентификација...
Овој век е век на Кина. Времето на западот – две столетија негов подем и сила – заврши. До половината на 21-от век, кога Западот ќе остварува помалку од половина од светскиот БДП, ќе настапи пресврт во кој Кина ќе биде главна суперсила.
Нихилизмот станал многу повеќе од она што првобитно можел да стане поради заразната пирода на својот систем на вредности, својата пракса и своите заклучоци.
Филмот „Таксист“, ремек делото на Мартин Скорсезе од 1976 година, во одредена смисла е филм за градот.
Така овде и сега провинцијалци лажат дека градат; во суштина тие крадат град. Едните крадеа без да градат, овие градат ли, крадат.
Некогаш различностите многу помалку ги вознемирувале нашите предци. Денес никој никого не сака да трпи. Токму од таму и сè позасилената сегрегација, географска, во училиштата, па дури и во бизнисот...
Белградските шестмина не отворија никаква Пандорина кутија. Напротив, тие потсетија дека таа кутија на злото и на насилството е запечатена – заедно со нас во неа. Наивен е секој кој верува дека од неа може да излезе, а притоа таа да не се скрши.