Боли глава

И ова лето ќе апелирам до надлежните:

Барем во топлотен бран, наштелувајте ги семафорите според пешаците.

Стоиш две минути на црвено, на припек, зеленото е толку кратко што мораш да трчаш, а некогаш стасуваш само до пола - па пак припек, дамла, све.

Не е некоја филозофија да се измери колку време му треба на човек за да помине метар, пет, десет... со нормален од. Па и да се земе предвид дека тој човек може да е и понизок, и повозрасен, и понатоварен.

Не е тешко. Речиси секој град знае. Нека научи и Скопје, еве барем во топлотен бран.

Јасна Шоптрајанова, Фејсбук, 25.06.25.

Наместо да им се заблагодари за сѐ што прават за кочанчани, Христијан Мицкоски ги дискредитираше. На роденденот на Унијата на млади сили на ВМРО-ДПМНЕ во Велес рече: „Таму гледаме полека како едно граѓанско движење за поддршка на Кочани преминува во политичко движење. Од поддршка на ужасите жртвите од ужасниот хорор во Кочани говорат за катни гаражи, водоводи канализации, исполнети неисполнети ветувања, и сѐ така по ред во духот на локалните избори“.

Зарем е забрането граѓаните да зборуваат за катни гаражи, водоводи, канализации и неисполнети ветувања? Дека таа тема е ексклузивно право само за партиите на предизборни митинзи на кои даваат ветувања што после не ги исполнуваат. На крајот на краиштата, забрането ли е граѓанско движење да премине во политичко движење? Против Уставот ли е тоа, против некој закон ли е? Смее ли воопшто некој да зборува за политика, или тоа е исконско право само на ВМРО-ДПМНЕ? И евентуално,некогаш, во исклучителни ситуации тоа право може да го користи и СДСМ.

Горан Михајловски, СДК, 13.06.25.

Минималната плата во Македонија има поголема куповна моќ од десет членки во ЕУ.

Трајко Славески, Бизнис21 на ТВ21, 11.06.25.

каков циркус: данела, боки 13, русковска, блен, вмросдсм, совет на град скопје… мора некоја епска бурлеска да се снима, нема друго објаснување. каков неуспешен експеримент сме ние, кој сака нека честита.

Д. А. Лори, Фејсбук, 04.06.25.

Колку се проблематични ваквите проекти, најдобро се гледа од унгарскиот заем. И него го најавуваа помпезно уште пред да стапат на власт, ги криеја деталите од очите на јавноста, не консултираа ни професори, ни невладини, ни никој во процесот. И сега, една година откако беше најавен заемот, не гледаме ама баш ништо од него. Тоа мислам дека ќе се случи и сега. Ќе се тресе гората неколку месеци, а нема ни глувче да се роди.

Впрочем, ова не е првпат некој во Македонија да најавува милијарди. Тупурковски го почна процесот во 1990-тите, Груевски гордо го продолжи, Заев го заокружи. Од толку многу милијарди, вистинско чудо е како сме уште најсиромашната земја во Европа.

Сега ова се претставува како стратешко партнерство со Британија, што дава доза на сериозност, ама ни тоа не е гаранција дека навистина ќе има инвестиции од пет милијарди фунти. Од она малку што беше споделено со јавноста може да се заклучи дека договорот само дава основа за соработка во висина до пет милијарди фунти, ама не и дека навистина има проекти во целиот тој износ.

И мислам дека токму ова е главната причина за нетранспарентноста и за неинклузивноста – ако се знаат деталите и ако се вклучени стручни независни лица во процесот, владата нема да може да продава приказни од кои на крајот нема да има ништо.

Бранимир Јовановиќ, Призма, 20.05.25.

Политичкиот момент на овој договор е можеби позначаен од економскиот, а тоа е дека владата сериозно се оддалечува од ЕУ и се свртува кон други партнери. Тоа го почнаа со унгарскиот заем, за кој, да не заборавиме, Унгарија веројатно е само посредник на Кина. Го продолжија со аплаудирањето на Џеј Ди Венс во Минхен, потоа и со неодамнешната посета по Блискиот Исток, и сега го заокружуваат.

Можам да ги разберам мотивите: ЕУ навистина не беше фер кон нас и условот за продолжување на евроинтеграциите е како грст печени скакулци што тешко се голтаат, а и кога ќе се проголтаат, остануваат во грлото.

Бранимир Јовановиќ, #интервју #ТриСоТри, 20.05.25.