Боли глава

Пратеничке Славјанка Петровска, не можам да ве кажам почитувана. За да кажам почитувана, треба да ја заслужите мојата почит. Врз основа на што вие ги ставате в уста мајките што имаат деца и како знаете вие едно повеќечлено семејство колку треба да троши? Јас сум мајка на два сина и многу добро знам колку треба да троши едно 4-члено семејство.

Гордана Димитриеска Кочоска, министерка за финансии, одговара на пратеничко прашање од Славјанка Петровска; 27.02.25., во Собрание на РСМ.

Борбата против говорот на омразата беше тема додека општествата беа минимум пристојни и нормални. Сега тоа не е тема. Борбата против говорот на омраза во денешниот свет е како да фаќате магла во празни шишиња или човек што го голтнал некој кит да се жали на смрдеата во неговата утроба. Сите ние сме лапнати. Човештвото е лапнато, а можно е дека ќе биде и дефецирано. Во океанот од омраза. Не велам дека и луѓето кои успеаја да останат колку-толку нормални, треба да блујат омраза. Не. Тие само треба да бидат бескомпромисно остри, супериорни и во големи откоси агресивни. Да се борат за победа над злото. Која нема да може да дојде пред омразата, фашистичките профили, новите империјални политики, откажувањето од низа елементарни цивилизациски дострели, работа која добива димензии на општост, додека не го допре плафонот, додека тие не се исцрпат сами од себе, со мала помош на преостанатата нормалност. Таа (нормалноста) не сме да мрази ништо друго освен глупоста. На таа омраза има право. И не само што има право туку таа омраза мора да биде нејзина легитимација.

Бранко Тричковски, Фејсбук, 24.01.24.

Новиот грб треба да ни биде некаква комбинација од лав со тетовиран орел кој лета накај сонцето со 16 крака, а лево и десно се мостовите на Будимпешта, кулите у Дубаи и палатата у Монте Карло ( да се знае кај се парите).

У средина може да има полупразна потрошувачка кошница пошто народот толку може да си дозволи. Погоре да има облак од аерозагадување со мртвачка глава, а под него река со мртви риби, оти и водите ни се загадени.

Сето тоа може да се заокружи со кучето што сака да си ја фати опашката како визуелизација на 34 години вртење у круг.

Да не забораиме у лентата од грбот да има превртен трактор, искршен стап на Ескулап, скината книга и Кирил и Методиј како кубат коси пошто и на земјоделието, здравството и образованието мајка им ебавме.

Еве наратив, се надевам некој од моите другари уметници ќе го визуелизира новиот грб.

Никола Писарев, Фејсбук, 17.02.25.

Со воведувањето специјални царини Доналд Трамп ги разочара Канаѓаните, а со најавите дека со економски уцени ќе ја направи Канада 51-ва американска држава ги разгневи.

На сите спортски натпревари (NBA, NHL etc.) во Канада, кога гостуваат американски тимови, публиката со свирежи ја „поздравува“ американската химна.

Во канадските печатени магазини и на социјалните мрежи се објавуваат и споделуваат списоци со американски компании што треба да се бојкотираат. Како резултат на тоа, на пример, Канаѓаните полнат гориво на пумпи од канадски компании, а на бензиските пумпи на американски компании ретко се гледаат возила.

Канада и САД беа најголеми пријатели, а Трамп успева да го уништи тоа пријателство. Гнев деновиве се таложи и кај Мексиканците, Колумбијците, Панамците итн.

Но, политиките на Трамп ги обединија Канаѓаните како ништо друго во минатото.

Ацо Лукароски, Фејсбук, 11.02.25.

Да бевме толку загрижени за тоа како се трошат нашите буџетски пари, а не парите на УСАИД, за кои никогаш не чувме ниту гледаме дека биле проневерени, или што би рекле сензационалистите, „злоупотребени“, немаше да бидеме на ова дереџе.

Проекти имало и ќе има, и треба да има, особено во новинарската сфера (бидејќи за ова знам од лично искуство). На сметка на тие проекти сме посетувале обуки какви што не сме можеле да сонуваме (нешто што ретко која редакција може да го плати), да посетиме странски редакции, да се вмрежуваме со колеги од други држави, да имплементираме искуства, да видиме како функционираат институциите...

Мери Јордановска, Фејсбук, 07.02.25.

На денешниот протест сакам да гледам како на последниот подарок од Фросина за сите нас, за сите добронамерни, обесправени и гневни граѓани. Трогната сум од силата пронајдена во загубата со која таа и нејзиното семејство стојат храбро и ни помагаат да ги скршиме синџирите на апатијата и песимизмот дека борбата за правда е можна. Денеска во Скопје се случи најмасовниот и најискрениот собир од Шарената револуција до денес. И да се задржуме на ова “најискрениот”, оти има разлика. Граѓаните самоорганизирани излегоа да протестираат и да го искажат својот гнев против криминалните инсталации во правосудните институции. Поради Фросина и за Фросина и сите невини жртви кои никогаш не требало да ги загубиме. Нема ништо помоќно од оптимизмот, фали Ви. Вака се сака Македонија, домот, пријателите, семејството.

Сашка Цветковска, Фејсбук, 02.02.25.