Јагула

20.11.2024 11:09

Чудно нешто е нејзината глава. Неговата. Необично зрелите
Џумки врз нејзиниот мозок, набабрени кошари
За кабардисан товар, сферни жлезди
На огромна свест. Морничава е таа глава,
Јадар плод на еволуцијата, ко пердув мазна.
Подолу, рилката ѝ е сплескана влечка,
Устата, насмевка долга, со намена јасна,
Незаситен мелнички камен. А зеницата, матно злато
Пречистена толку колку различна да е
Од маслинестото тунел-тело,
Од вткаеното црно-зрно петно. И прстени свиени
Со понејасен изглед, поранешно око
Зад окото, побледо, послепо,
Внатрешно. Грпката биволска
Го почнала чудото на нејзината мена.
Под неа, градната перка – право ѝ дава
На рибји живот – самата се лачи,
Избива од рувото маскирно: под неа
Кожата ѝ е блед доказ за тоа што е јагула
Ко и мевот нејзин, затемнет бисер.
Најчудно од сè, кожата небаре со отпечатоци од палец, гумен
Ткаеж на заштитна руба. Сето тело
Дамаскин ѝ е својствен на себеси. Тоа е таа
Го одложува морето Саргаско
Во својата најдлабока надеж. Животот ѝ е самица
Заклучена за случки, стрпливоста
Светска ѝ е спомогната со љубов
Дарена од ѕвездите ниски, небаре
На сиот свет свештеница е единствена. Сама
Среде милиони ко неа, месечев аџија,
Калуѓерка на водите.

1983 г.

Превод: Зоран Анчевски

 

Слични содржини

нема
Секој ден песна
нема
Секој ден песна
нема
Секој ден песна
нема
Секој ден песна
нема
Секој ден песна
нема
Секој ден песна
нема
Секој ден песна

ОкоБоли главаВицФото