Релјеф

Ако за нас треба нешто да знаете, тогаш чујте:
било да стоевме или чекоревме, мислевме или говоревме,
спиевме или бевме будни, бевме во релјефот, дел од релјефот,
никогаш слободни од сите страни. Тоа што го гледате и слутите
- зборот, мислата, настанот - само е половина
помалку добра, помалку среќна и помалку изразита
која успеала да се обликува. Би можело да се рече
дека тоа што го гледате и не било нашата прва грижа:
без престан се занимававме со позадината!
Таа, додуша речиси нежива, додуша бескрајна,
тврда и темна беше наш сијамски близнак,
нè болеше. Секогаш ја дофаќаше нашата најдобра
намера и ја голташе. На кажувачите можеше да им се
види мускулестиот грб како трепери во грч,
не лицата, ни зборовите не се слушаа, позадината
им ги затна устите. Не ги замислувајте љубовниците
и нивниот миг, на децата кругот им се вртеше само
малку однадвор. Ни животните не можеа
да ја извлечат колата. За сончогледот и да не зборуваме.
Позадината ја нарекувавме секако - власт, пригоди,
историја, припадност, борби, повеќенационалност,
сиромаштија, судбина, тоталитарно, повеќејазичност,
водачи - а кој ќе знае за што се работело и кон која
рака, која давала и удирала, кон која нијанса на мракот
требало да се покаже. Историчарите еднаш можеби
ќе ја прашаат: плиток или висок релјеф? Во ред, во ред,
ако од позадината ќе можат да прашуваат.

Превод: П. В.

Сроден прилог: Пожар