Никогаш не сум размислувал за тоа

Никогаш не сум размислувал за тоа
па никогаш нема и што да изустам.
Ќе таам во себеси за сѐ што се случи,
Гледајќи и натаму како згустува ноќта
и како чемреам да почне да расте
денот. Време е само да се прашам
зошто на својот живот
му подарив само нешто свое
а на смртта сѐ.

Од денес натаму, о, Кавафис,
престануваат да значат што и да е
лажните сознанија за некаква си
света должност кон татковината
а без себеси, зашто вистина е
дека на животот му подаривме
само нешто свое
а на смртта – сѐ!