Од мир до примирје

Мировниот план на претседателот на САД, Доналд Трамп, за Појасот Газа се претвора во примирје со непознат рок на траење. Шестмина неименувани европски функционери директно вклучени во обидот за спроведување на планот за Ројтерс изјавија дека напорите всушност застанале, што би можело да резултира со повеќегодишна поделба на Појасот Газа на два дела.

Моменталната фактичка состојба е таква што Израел контролира 53 проценти од територијата, што го опфаќа поголемиот дел од земјоделското земјиште, Рафах и делови од градот Газа. Најголемиот дел од населението го напушти тој дел од Појасот и се смести на преостанатите 47 проценти под контрола на Хамас.

На тој дел околу два милиони луѓе живеат во шатори. На дневен ред би требало да бидат понатамошно повлекување на израелската војска и воспоставување привремена управа во Газа; израелските безбедносни сили би требало да ги заменат меѓународни; би требало да започне и разоружувањето на Хамас, како и обновата.

Громогласно најавуваниот мировен план на Трамп, еден месец по неговото објавување (и барем декларативно прифаќање од двете страни), ги покажува сите слабости што веднаш беа забележани. Имено, нема временски рокови за спроведување на поединечните фази, ниту пак има механизми, тела и процедури за негово спроведување.

Оттука, не зачудува тоа што Хамас одбива да се разоружа, а Израел одбива каква било можност за вклучување на Палестинската самоуправа (нехамасовска), која е поддржана од Западот. Во практиката тоа значи дека оној чие уништување Израел го означи како своја цел, Хамас, останува на власт, а Израел ќе го контролира оној дел од Појасот што воено го зазеде во двете години војување.

Што ќе биде со меѓународните сили не е познато; се знае само дека ниту европските ниту арапските земји не сакаат да испратат свои сили доколку според мандатот (кој сè уште треба да се дефинира) би имале задачи пошироки од одржување на мирот, што значи висока веројатност за судир со Хамас или други екстремни палестински групи.

Трајноста на поделбата на Појасот Газа би можела набргу да се манифестира. Имено, потпретседателот на САД, Џеј Ди Венс и влијателниот зет на Трамп, Џеред Кушнер, минатиот месец најавија дека парите за обнова наскоро би можеле да почнат да пристигнуваат во делот од Појасот што го контролира Израел.

Ниту хуманитарната помош не пристигнува со посакуваната брзина. УНИЦЕФ соопшти дека Израел го спречува влезот на основни средства за живот во делот од Појасот што не го контролира. На списокот на сомнителни артикли се и инјекциите потребни за вакцинација на децата. УНИЦЕФ има големи проблеми со испораката на 1,6 милиони инјекции и соларни ладилници неопходни за складирање на вакцините.

Инјекциите се на листата за чекање од август, а Израел ги смета за предмети со двојна намена, односно предмети што можат да се користат за цивилни и воени цели. На почетокот на ноември УНИЦЕФ го започна првиот од трите круга вакцинација. Со него има намера да опфати најмалку 40.000 деца под тригодишна возраст кои навреме не биле вакцинирани против детска парализа и сипаници. Освен инјекциите, во Газа бавно се доставуваат и храна за доенчиња, имајќи предвид дека многу деца страдаат од различни степени на неухранетост, како и резервни делови за цистерните со вода.

Од вестите од регионот ќе наведеме и дека на 10 ноември во израелскиот парламент во прво читање помина законот што предвидува смртна казна за терористи. Смртна казна е предвидена за оние што ќе убијат Израелци од „расистички мотиви“ и „со цел нанесување штета на Државата Израел и обновата на еврејскиот народ во неговата земја“, што во пракса би опфатило речиси исклучиво арапски сторители. Израел ја укина смртната казна за убиство во 1954 година; таа може да се изрече за нацистички воени злосторници или за велепредавство во време на војна. Последната смртна казна е изречена, и извршена, во 1962 година. Осуденик бил Адолф Ајхман.

Карикатури: Mikail Çiftçi

Извор: https://www.portalnovosti.com/