Старост

Се плашам од игли.
И уморна сум од гумени чаршафи и епрувети.
Уморна од непознати лица
и веќе мислам на смртта што доаѓа.
Смрт што почнува како сон
полна со разни предмети и со смеата на сестра ми.
Млади сме и шетаме
берејќи диви капини
целиот пат до Дамарискота.
О, Сузан, вресна,
ја исфлека новата блуза.
Устата ми беше полна
со убавата слаткост
а милното темносино мастило капеше
целиот пат до Дамарискота.
Но, што ми правите? Оставете ме!
Зар не гледате дека сонувам?
Насон никогаш немаш осумдесет.

Превод: Љупка Евроска