Чист воздух не е луксуз. Не е ни идеологија. Тоа е основно право.

Јас сум за забрана на пушење на јавни места. Чист воздух во кафулиња, институции и затворени простори е цивилизациска норма и тука немаме што да дебатираме.

Но, апсурдно е државата да зборува за „СТОП ПУШЕЊЕ“, додека во исто време дозволува системско, континуирано и масовно труење на цел град од индустриски загадувач.

Нема СТОП ЗА ГУШЕЊЕ без Стоп за Усје!

Не може:

- да се казнува човек што пуши цигара,
- а да се молчи за фабрика што со години загадува воздух, почва и здравје;
- да се повикуваме на јавно здравје,
- а да затвораме очи пред индустриско загадување со политичка заштита.

Пушењето е личен избор (со јасни правила каде смее, а каде не).

Индустриското загадување не е избор на граѓаните – тоа е наметнато.

Затоа пораката е едноставна:

- Нема „СТОП ПУШЕЊЕ“ ако нема и „СТОП УСЈЕ“.
- Нема селективна грижа за здравјето.
- Или сме принципиелни – или сме лицемерни.

Чист воздух не е луксуз. Не е ни идеологија. Тоа е основно право.