Во токсичните односи зависноста е клучен механизам на одржување на моќта

Во токсичните односи зависноста е клучен механизам на одржување на моќта: „јас ти требам“, „само јас можам да те заштитам“, „без мене нема достоинствен живот.“ Во политички контекст, тоа значи дека само власта може да обезбеди стабилност, дека секоја критика води кон хаос и дека преиспитувањето е опасно. Така, наместо рационална проценка, доминира стравот, а граѓаните постепено се позиционираат како зависни.

Тоа функционира затоа што граѓаните веќе однапред се социјализирани во емоционално незрели политички односи. Тие очекуваат грижа и признавање од лидерите, ги вреднуваат емоционално и развиваат лојалност или разочарување во рамки на својот личен регистар.

И политичките, како и секои други односи, имаат свој почеток и крај. Релациите што се хранат од силен емоционален набој, зависност и вина, не се расплеткуваат мирно, туку пукаат нагло и драматично. Во такви краеви, речиси никогаш нема победници затоа што емоционално нерегулираните партнери едноставно избираат да влезат во нова еднакво токсична врска. Со други зборови, партнерите драматично ќе се менуваат, а ние ќе продолжиме политички да живееме една бесконечна токсична интимност без последици.

Ирена Цветковиќ, Призма, 24.02.26.