(Петти раскршен сонет

Воопшто, како што мнозина ме мислат, не сум паметен —
инаку, не ќе отерав девојка љубена,
и глупави обврски не ќе таложев;
контра на сѐ досега ќе чинев,
смирено и без инает;
разум ќе си спотнев
да се всели в
мудрец.

Штурец
сум мрзелив,
достоен за потсмев:
едвај знам, а без занает.

Јанѕи в час без напор ќе изминев —
да умеев да љубам, да бев сталожен...
Немаше надежта да ми биде изгубена
дека не ќе има од кого гроб да ми е изметен.)