Нема повлекување

24.04.2014 10:42
Нема повлекување

Очите на целиот свет се вперени во Русија и Украина. Тие земји се движат во обратен правец - Украина го избра патот кон Европската унија, демократијата и човековите права, кон чесно пазарно стопанство и чесна правна држава.

Путиновиот Кремљ ја турка Русија во правец на обновување на агресивната империја, во која демократијата е Потемкиново село, во која владеат насилството и лагата. Заради тоа Путин сака да ја уништи украинската држава и демократија - за да може да владее со Украина како составен дел на постсоветската империја. Затоа тежнее кон дестабилизација на таа земја и блокирање на претстедателските избори во мај. Украинските власти на провокациите на Путиновите специјални служби реагира со смиреност достојна за восхит. Оваа стратегија на отпор буди почит.

Но, буди и немир. Разумот и одмереноста на Киев, Кремљ ги третира како немоќ и одобрување на агресијата на Путин. Слично се третираат и промислените и внимателни реакции на Европската унија. Во Брисел доминира убедувањето дека нема ништо полошо од враќањето на студената војна.

Сепак, постои и нешто полошо - топла војна. Политиката на Путин е опиум за рускиот народ - таа треба да ги затапи Русите и да ги примора на послушност. За среќа, има многу сјајни луѓе во таа земја кои ќе бидат отпорни на тој наркотик.

Кога во 1938 година Невил Чемберлен се вратил од Минхен со порака за Британците: „Ви носам мир на долги патеки“, Черчил одговорил: „Можевме да бираме војна или срам, го избравме второто, а ќе го добиеме првото“.

Овој мудар британски конзервативец знаел каде води политиката на правење отстапки пред Хитлер. И ние го знаеме тоа. Полјаците и другите народи од нашиот регион не сакаат повторно да живеат во сенка на портретите на своите водачи, па макар наместо Сталин и Брежњев тоа да биде портретот на потполковникот на КГБ.

Денес се решава судбината на нашиот дел од светот. Путин нема да се задоволи само со Крим - сега тоа се Доњецк или Луганск, а потоа тоа ќе бидат други земји. Тоа не е безбедно - не само за нас, туку ни за Русија и Русите. Тоа е свртување на историското тркало за неколку векови наназад.

Пасивноста на западот ќе значи победа на духот на Минхен од 1938 година и Јалта од 1945. Путин и неговата клика мораат да сфатат дека агресијата кон Украина ќе ја платат поскапо отколку нејзиниот прекин. Западот пасивно набљудуваше додека ја давеа Унгарија во 1956 година и Чехословачка во 1968 година. Престанаа да бидат пасивни дури после советската агресија на Авганистан. Тогаш Брежњев беше запрен, а неговата доктрина заврши на буништето на историјата.

Извор: Gazeta Wyborcza

Слични содржини

Европа / Свет

ОкоБоли главаВицФото