Раскасче за среќата

Во собата седеа четири жени. Едната од нив шиеше. Останатите три дрдореа секакви глупости. Зборуваа за цените, за редиците во продавниците, за тоа дека нивната сосетка, сè уште девојка, родила дете; се жалеа од своите мажи – станале безобразни, мораш цврсто да ги држиш за уздите. Онаа што шиеше испушти воздишка. Не можеше да го задржи својот маж и сега мораше да шие. Да шие. Има две ќерки – едната на шестгодишна, а другата на четиригодишна возраст. Нејзиниот маж, чудак, отпатува на крајот од светот. Ѝ напиша писмо, ја канеше да го посети со децата. Да живеат во барака! Не, таа не се жали на ништо.
Сите ѝ велат дека правилно постапила.

Надвор свиреше вергл. Отечениот, жолто-зелен верглаш со растреперената рака низ прозорецот подаде кутиче со пликови.

-Дами, – засипнато рече тој – влечете за среќа.

Секоја жена влечеше по еден плик за себе.
На едната ѝ се падна блескаво прстенче – вистински, венчален, златен прстен.

Другата извлече мало паче миризлив сапун.

Третата доби напрсток, нов алуминиумски напрсток со врв од скапоцено стакло со светлозелена боја.

А четвртата, онаа што шиеше, во својот плик најде лист хартија на кој со црни букви беше напечатено:

„Среќа“.

Да, пијаниот и парталав верглаш на шијачката ѝ подаде среќа преку прозорецот. Нејзиното бледо лице се вцрви; така се црвенее мајската јаболкница при светлината на далечниот ноќен пожар. Нејзините изморени очи накратко заблескаа. Потоа ја опипа хартијата со прстите, налутено ја стутка и рече:

-Кому е потребна среќа? Подобро да ми се паднеше парчето сапун.

И ја фрли хартијата на подот.

1934-1935

Василиј Семјонович Гросман (вистинско име: Јосиф Соломонович Гросман, 1905-1964) бил руски писател, новинар и воен репортер. Иако неговите раскази биле објавувани во советскиот печат и списанија, неговите романи биле конфискувани од страна на КГБ и забранети за објавување поради „антисталинистичкиот карактер“, посебно романот „Живот и судбина“ (Жизнь и судьба), кој бил прокриумчарен во странство и првпат бил објавен во 1980 година во Швајцарија. Автор е и на неколку збирки раскази.

Превод од руски јазик: Ѓорѓи Крстевски
Вез: Елиза Бенет