Лупење компир

Се гледам себеси како чистам компири. Ги фаќам, местам, зарежувам, ги вртам на слепечки начин, како, работејќи го тоа, да се занимавам со нешто друго и со себе истовремено. Јас сум, тоа го гледам, некое старо животно малку уморно, претпазливо, однатре кртолесто, создавано под земја, навикнувано на денско светло: вистински компир. Така некогаш и пишував, го водев моливот, и како сега, рацете ги имав в раце. Другото тие го измислуваа. Блажено слепило на јагодиците на прстите, среќна тапост на зборовите, нивниот молк. Смири се, праживотно, внимателно со површината, кората, со моето доцно време.

Превод: П. В.

Даниел Драгоевиќ (Danijel Dragojević, 1934) - хрватски поет, есеист и прозен писател.
Објавил: Kornjača i drugi predjeli, 1961; U tvom stvarnom tijelu, 1964; Svjetiljka i spavač, 1965; Nevrijeme i drugo, 1968; Bijeli znak cvijeta, 1969; O Veronici, Bezlebubu i kucanju na neizvjesna vrata, 1979; Bajka o vratima, 1972; Četvrta životinja, 1972; Prirodopis, 1974; Izmišljotine, 1976; Razdoblje karbona, 1981; Rasuti teret, 1985; Zvjezdarnica, 1994; Cvjetni trg, 1994; Hodanje uz prugu, 1997; Žamor, 2005; Negdje, 2013.