Институционалната „левица“, од социјалдемократски и синдикален тип, полесно наоѓа заеднички јазик со либерално-реформистичките или центристичките позиции отколку со помладата активистичка генерација која ја отфрла политиката на „помало зло“ или инсистира на итна радикална трансформација на општеството.
Алек Букарски во „#Антианархистички манифест“ низ тринаесет фрагментарни, автобиографски и алегориски текстови ја испишува мапата на личните и општествените противречности на современа Македонија. Меѓу анархизмот и припадноста, провинцијата и главниот град, интимното и политичкото, оваа книга е немирен запис за осаменоста, идентитетот и потрагата по слобода.