Пред влегување

Да влеземе
или да останеме надвор?

Ако влеземе
знаеме што нé очекува:

Румено јаболко на масата,
а црв древен одгледува
во топлото срце.

Празни рамки по ѕидовите,
што одамна смислиле
да сме им портрети;

Ќе станеме плен на
на шупливите погледи
од живите маски;

Во златните пајажини
ќе ни се раскости
даденото време.

Од прозорот нечија рака
нé кани за внатре, велејќи:
„Добредојдовте, збогувачи!"

Сто врати за влегување!
А една за надвор
ќе се најде ли?

За верба ли е
дека во тој шарен напрсток
ќе ни биде широко?

Да влеземе
или да останеме надвор?

Да останеме ли,
вртејќи го околу прст
девствениот прстен на утрото?