Примитивни очи

26.09.2022 16:42

Каде што стравот не зборува во приказни или песни, ниту им дава облик на ужасите или триумфите.

Моето име, мојата заменица - сивата празнина.

Познат ми е распонот на стравовите и како е да се почне со пеењето и полека да се тргне кон горската клисура што води назад до странецот во мене, мојот личен емигрант.

Пишувам против стравот. Против ветрот со канџи што ми се гнезди во дишењето.

А наутро, кога се плашиш да не се раздениш мртва (веќе за тоа не постојат слики):
тишина на компресијата, тишина на самата егзистенција, во тоа ни минаа годините,
така ја изгубивме и онаа убава животинска среќа.

Превод: П. В.

 

Слични содржини

нема
Секој ден песна
нема
Секој ден песна
нема
Секој ден песна
нема
Секој ден песна
нема
Секој ден песна
нема
Секој ден песна
нема
Секој ден песна
нема
Секој ден песна

ОкоБоли главаВицФото