Копнеж

30.11.2022 18:14

Сакав да ти го покажам родниот крај: сиромашни села во кои се рони црвеница од фасадите. Нашиот стисок беше топол како во пролет додека зујат пчелите, а снежните траги се завеваа по ридовите со смрека и шилест камен...

Сега е минато тој лековит ден, таа зима, и ние неутешно сме сами. Да не се заборавиме, во писмата ми праќаш малечки сонца. Место одговор, чекаш во собата да влезам.

Јас уште не се враќам, а толку силно сакам, па дете-лик ме препознаваш во пареата на чајот.

 

Слични содржини

нема
Секој ден песна
нема
Секој ден песна
нема
Секој ден песна
нема
Секој ден песна
нема
Секој ден песна
нема
Секој ден песна
нема
Секој ден песна

ОкоБоли главаВицФото