Не бегај

Надја, со румени образи, среќна, со сјајните насолзени очи
во исчекување на нешто исклучително, кружеше
во танцот, нејзиниот бел фустан се дуеше и делумно
ги откриваше убавите, витки нозе во чорапи со боја на кожа. Варја,
презадоволна, го фати Подгорина под рака
и со значаен израз на лицето придушено му рече:
„Не бегај од среќата, Миша. Земи ја
додека сама ти се нуди, подоцна ќе трчаш по неа,
но нема да ја стигнеш.“

-Антон Чехов, „Посета на пријателите“

Превод: П.В.