Орман

Еден орман, неугледен, стар,
Во аголот на собата си ќути.
Во него се чува постелнина бела
И висат одела и капути...

...А одамна, дамна
Пред песнава
Орманов беше даб зелен,
Крај него трчаа срна и елен,
Под крошната негова мечка лежеше
И секакво животно ќе се освежеше.
По гранките му се гнездеа птици,
Во дупките утови и верверици,
По рапавата кора клукајдрвци чукаа,
Во крошната ловци и громови пукаа!
Тој џин силен и слободен
Од желатче што беше роден...

Сега е, ете, обична ствар
Стариот орман во аголот што ќути.
Во него се чува постелнина бела
И висат одела и капути...

Препев: П. В.

Станислав Фемениќ (1924-2012), хрватски поет и писател за деца. По професија бил лекар. Како антифашист се борел во Втората светска војна. Негови најпознати стихозбирки се: Krijesnice, Puž na ljetovanju, Trči, trči Trčimir... Стихозбирката Idi pa vidi со години е лектира во хрватските училишта.