Утринска елегија

26.03.2019 16:22

Отпрвин се зареков на молк, но утрото
Ве видов пред порти со раце пепел полни,
Небаре е жито ја фрлавте, ја сеевте,
И не издржав, крикнав „Што правите, што правите?“
Па јас за вас цела ноќ снежев над градот
За вас ноќта ја обоив во бело, о
Да знаете колку да снежиш е тешко!
Сношти, штом си легнавте, излегов вон,
Каков мрак и студ таму горе! Да одлетам
Морав во онаа единствена точка
Кај што празнината околу себе врти и заоѓа сонца,
И морав таму да тлеам уште малку
Та да се вратам назад и да ве заснежам вас.
Секоја снегулка ја смислив, ја измерив,
Ја повтев, ѝ дадов облик, ја болснав со глед,
Та сега од умора пекам по сон
И в треска тонам, болен и клет.
Ве гледам дури од згаснатото огниште
Ја сеете пепелта врз моето бело дело,
И еве, со насмевка на усни ви велам:
Или ќе фатат потешки снежења после мене
И сè што е бело на светот ќе ве сипе вас,
Та неговиот закон треба да го сфатите отсега,
Или ќе има невидени, грамадни снежења после нас
И нема да може да ви стигне пепелта.
Децата од мали ќе научат да снежат
Та белина ќе го прекрие вашиот одбив нејак,
И ќе се пробие земјата во ѕвездениот круг
Божем небесно тело од усвитен снег.

Препев: Лидија Димковска

Слични содржини

нема
Секој ден песна
нема
Секој ден песна
нема
Секој ден песна
нема
Секој ден песна
нема
Секој ден песна
нема
Секој ден песна
нема
Секој ден песна
нема
Секој ден песна

ОкоБоли главаВицФото